Nieuws

DTB Mix 3 zaterdag: prachtige dag, maar onfortuinlijk verlies

Dankzij de welwillende medewerking van Victoria konden we vroeg beginnen in een, ondanks de minder goede verwachtingen, behoorlijk sterke voorjaarszon. De complimenten van onze tegenstanders voor ons prachtige park namen we natuurlijk gretig in ontvangst en we genoten eerst maar eens van de koffie op het zonovergoten terras. Met enige tegenzin lieten we de koffie, het zonnetje en het door Caro geregelde lekkers van de Stadsbakkerij voor wat het was en gingen we vrijwel allemaal tegelijkertijd aan de bak. Om op tijd klaar te zijn en anderen niet in de weg te zitten had Hielke 3 banen en nieuwe ballen geregeld.

 

Caroline had het helaas in haar single niet zo naar haar zin, qua tennis dan. Haar tegenstandster was vast en vastberaden en er ontstonden lange slagenwisselingen, waar onze Caro vaak net aan het kortste eindje trok. Veel woorden wilde ze er niet aan vuil maken en omdat uw verslaggever tegelijkertijd op de baan stond….is dit alles wat er over geschreven wordt. Bewonderenswaardig is dat de treurnis altijd kort duurt, en binnen no time was ze op ouderwetse wijze haar teamgenoten aan het steunen, geflankeerd door man en dochter!

Op de baan er naast waren Elise en Ruud gestart met de mixed tegen een sterk koppel, waarbij met name de heer de 4 op zijn pasje waarmaakte met snelle, lepe crossballen en fraaie techniek. Je kon zien dat het een oud DTB-er was….Ondanks het krachtsverschil konden Elise en Ruud redelijk bij blijven tot….het noodlot toesloeg en wel in de kuit van Ruud. Hij probeerde het nog even, maar het was onbegonnen werk en helaas dus een opgave, tot frustratie van ieder, maar wel verstandig. Hopelijk zorgt de eerste hulp door Hannah voor een spoedig herstel. 

 

Niets vermoedend stond Peter ondertussen te zwoegen en te zweten tegen een op het eerste gezicht angstaanjagend afgetrainde Japanse tegenstander. Nu was Peter al van plan de rally’s kort te houden maar na de eerste rally van meer dan 10 slagen besloot Peter dat het genoeg was. Zijn service liep goed, de Japanner ook, maar niet goed genoeg….en zo was na anderhalf uur het eerste punt binnen.

 

Na een korte pauze, met de nodige aandacht voor Ruud en de nodige voorbereiding voor Peter die toch 2 potten moest spelen, gingen de beide dubbels de baan op. Bij de herendubbel was iedereen ingespeeld, behalve Vincent die moeite had met het afmaken van kansen die onze heren wel degelijk kregen, ondanks de af en toe fabelachtige backhands van de oud DTB’er. Omdat zijn Japanse partner meegezogen werd in de winning mood werd het voor Peter en Vincent steeds moeilijker om aansluiting te blijven houden, temeer omdat er ook bij Peter een kuit op knappen stond. De stand was geflatteerd, maar de uitslag onverbiddelijk. De wijze waarop geeft hoop voor de toekomst.  

 

De dames waren op papier volstrekt gelijkwaardig (maar 0,1 verschil in gecombineerde ranking) en dat weerspiegelde zich ook in een spannende eerste zet. Na een wat grillig verloop werd de eerste set met 7-5 gewonnen. Het actieve spel aan het net zorgde vervolgens voor het verschil in de tweede set die gedecideerd werd geïncasseerd met 6-1. Het fraaie plaatje hiernaast spreekt boekdelen….de sfeer is goed, de onderlinge communicatie dito, het weer was prachtig en de dubbel zelf? Dreihill spreekt geen Frans, maar zelfs hij begrijpt dat het shirt van Hannah alleszeggend is!