De Modderschuit: Paasweekend – Eindelijk Trossen Los bij DTB

Met in totaal zo’n 62 teams op dinsdag, donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag gaan we los.
Heerlijk uit de wind, in de zon, op het mooie gravel van DTB of bij de parken om ons heen.

De kantine is weer helemaal ontwaakt uit de winterslaap: opgefrist, goed gevuld en klaar voor een nieuw seizoen. Achter de bar en in de keuken staat alles paraat om er weer een mooi en gezellig weekend van te maken — en natuurlijk om weer lekker omzet te draaien.

Ook het park zelf ligt er uitstekend bij. De ruime kantine biedt volop plek, al wordt er in de kleedkamers nog gewerkt aan een kleine verbouwing. Dat vraagt nog even om wat geduld, maar doet niets af aan de sfeer en het plezier. Met een beetje extra vaart in die laatste werkzaamheden is het park straks weer helemaal tiptop in orde.

De banen liggen er weer prima bij, goed werk banen team.
Altijd wel een kuiltje, een hobbeltje, of dat de baan nét te kort of te smal is…maar dan moet je gewoon beter voor de bal staan en met iets meer marge spelen ;-)

 

Uitslapen kunnen we in ieder geval — de starttijd is namelijk belachelijk laat: 16:30.
De tegenstanders zullen hun zaklampen (of beter gezegd: bootlampen) wel meenemen, want dit gaat gegarandeerd een latertje worden.

De opstelling?
(Hielke Bakker alias The Legend, Robion Klokman alias Usain Bolt, Wouter van Nunspeet – kapitein Brom en Thom van Nunspeet – Sultan Kösen, de langste man van het team.)

En om onze reservecrew niet te vergeten:
Marinus Teering, de hard hitter, en natuurlijk Diederik Luiting Maten — de man van glas.
Waar toch weer veel van verwacht wordt, want hij is fit en in de winter, in de ballonhal, was hij aardig op dreef. Moet hem er ook bij vermelden, onze "just in time" invaller Peter van der Bos, wel/niet, of toch maar wel. We hopen nog steeds al heeft hij zijn agenda al voor de komende 10 weken als bezet staan.

De opstelling zelf wordt pas in de late uurtjes bekendgemaakt. Uiterst geheim.
Zelfs binnen de bemanning wordt er gefluisterd in plaats van gesproken.

De tegenstanders hebben overigens de nodige ervaring aan boord.
Enkele single-speelsterktes om jaloers op te zijn (sommige dan ;-) ).
Maar… er liggen zeker kansen.

Kansen om dit team eens ouderwets te kielhalen en misschien stiekem al een beetje op de winst te mogen hopen.

 

Onze Legend en dit oude baasje mogen eerst nog even zich opwarmen, de oude spiertjes en invallen bij het vlaggenschip van DTB op zaterdag.

Blijkbaar heeft de rest van dat team collectief besloten dat Pasen vooral met familie gevierd moet worden — en niet met het vaste team waar ze normaal wél op rekenen.
Dus daar mogen wij het schip even drijvende houden.

Zondag, eerste paasdag: rust.
Even opladen, eitje tikken, misschien een korte analyse van de tegenstander (of gewoon helemaal niet).

En dan maandag:
fris, scherp en hopelijk niet geblesseerd aan de start bij ons eigen team.

 

Nu hopen dat het weer een beetje meewerkt…
En dat de vele jeugdteams die vóór ons spelen een klein beetje opschieten.

Als alles meezit, kunnen wij met frisse moed beginnen — zonder dat we al moe zijn vóór de eerste bal geslagen is.

En hopelijk komen er weer wat toeschouwers kijken, want laten we eerlijk zijn:
daar doen we het uiteindelijk allemaal voor. En natuurlijk omdat het zo LEUK is.

Een beetje applaus, een beetje commentaar vanaf de zijlijn en iemand die “hij was uit!” roept terwijl iedereen weet dat ’ie dik binnenviel — dat hoort er gewoon bij.

 

Dus kom langs, neem je stem mee en blijf tot de laatste bal — want bij de Modderschuit weet je één ding zeker: het wordt laat, het wordt rommelig… maar saai wordt het nooit!