De Vlaggenschuit is van wal

Vandaag - 11:58

Waar we eerder nog spraken over de Modderschuit en het Vlaggenschip, is het vanaf nu officieel: beide zijn samengesmolten tot de Vlaggenschuit. Een naam die eigenlijk perfect past bij dit gezelschap.

De heren mochten zaterdag 12 sep officieel aan de competitie beginnen. Althans, dat was het plan. De tegenstanders hadden alleen wat anders aan de hand, waardoor de eerste wedstrijd van het strijdtoneel onder voorbehoud is verplaatst. En dat voorbehoud is belangrijk: mocht het regenen, dan spelen we hem niet. Blijft het op de betreffende zaterdag goed weer, dan wordt de wedstrijd op de eerste inhaaldag ingehaald.
En daarmee zat de eerste competitiedag van De Vlaggenschuit er alweer op. Zonder ook maar één bal te hebben geslagen.

Op naar afgelopen zaterdag dan maar. De Vlaggenschuit mocht afreizen naar Naaldwijk, met daar enkel oudgedienden als tegenstander. De app ontplofte vooraf alweer met de belangrijkste vragen: wie gaat er spelen, en vooral… wát gaan we spelen? Goh, wat zijn we toch enthousiast om op zaterdag weer de baan op te mogen.

Ondergetekende mocht ondertussen invallen bij Heren 4. Samen met Joep Rieff werd de eerste dubbel heel netjes binnengehaald tegen Leimonias 2. Toch weer een heerlijke prestatie om mee te nemen.
Een mooie opmerking die gedurende de dag voorbijkwam: alle gepensioneerde studenten die bij Obvius klaar zijn, lijken uiteindelijk naar DTB te vertrekken. En DTB ziet zichzelf natuurlijk maar al te graag als het warme onderkomen voor deze tennisveteranen.

Maar terug naar onze eigen Vlaggenschuit.
Onze kat, Robin, moest zich helaas op het allerlaatste moment afmelden. Daardoor moest de rest van de ploeg nog even flink schuiven in het schema, maar achteraf kwam dat allemaal prima terecht.
De uitslagen hadden deze dag zomaar de andere kant op kunnen vallen. Maar liefst drie wedstrijden gingen over drie sets en daarin waren de verschillen echt minimaal. Een paar punten hier, een bal daar, en de eindstand had er heel anders uit kunnen zien.
Ondertussen begon De Vlaggenschuit zelf ook langzaam uit elkaar te vallen. Kramp hier, een verrekkinkje daar, stijve benen erbij: noem het maar op. Drie sets op één middag bleken voor sommigen toch een serieuze aanslag op het inmiddels wat ouder wordende materiaal. Alles werd gegeven, om vervolgens hier en daar vrij roemloos ten onder te gaan.
Wat we deze zaterdag trouwens ook misten, waren de aanmoedigingen van onze vaste “harde” kern. Zo zie je maar weer: speel je ineens op zaterdag, dan blijken ook bij onze trouwe supporters de prioriteiten toch net even anders te liggen. Na zo’n uitslag was het achteraf misschien maar beter ook dat ze niet allemaal langs de kant stonden om het van dichtbij mee te maken.
Het mocht uiteindelijk net niet zo zijn. Zonde, want er had absoluut meer ingezeten, maar er is goed gestreden.

Jammer van de uitslag, maar keurig geknokt, gasten. De Vlaggenschuit is in ieder geval van wal. Op naar volgende week, want dan spelen we weer lekker thuis op DTB.

Nieuwscategorieën