Vlaggenschuit vaart over Nootdorp heen

Vandaag - 08:05

Om 14:15 uur mocht De Vlaggenschuit weer van wal. Het zonnetje scheen, er stond weinig wind en de omstandigheden waren dus prima. Aan boord deze week: Thomas, Thom, Robin, invaller Erik Nijs en Wouter. Hielke was er ook bij, maar helaas alleen voor de morele ondersteuning vanaf de kant.
Want Hielke had het voor elkaar gekregen om al geblesseerd te raken vóórdat hij überhaupt een tennisbaan had gezien. Last van de kuit, ontstaan bij het aanzetten tijdens het wandelen. Niet hardlopen, geen explosieve sprint naar een dropshot, nee: iets sneller gaan wandelen de avond ervoor. Je verzint het niet. Het zegt misschien ook iets over de fysieke gesteldheid van De Vlaggenschuit dat tegenwoordig zelfs de wandeling als risicovolle inspanning moet worden beschouwd.

De eerste herensingle was vervolgens snel beslist. Nadat de tegenstander de naam van ondergetekende op de lijst zag staan, volgde natuurlijk direct een opgave. Begrijpelijk. Sommige wedstrijden hoef je simpelweg niet te spelen om te weten hoe ze gaan eindigen.

Thomas mocht daardoor de tweede single voor zijn rekening nemen. De motor moest duidelijk nog even warmdraaien. Een trage start, moeizaam de ballen over het net en aanvankelijk wat weinig marge. Maar toen Thomas besloot iets meer ruimte boven het net te nemen, begon de boot ineens een stuk beter te varen. De punten kwamen vervolgens vanzelf richting DTB en uiteindelijk stond er een klinkende en overtuigende overwinning op het bord.

Tegelijkertijd met de tweede singel mochten Robin en Erik Nijs aantreden voor de tweede dubbel. En waar Robin speelt, wordt natuurlijk ook gesproken. Of beter gezegd: gecoacht. “Waarom zo hoog? Speel hem laag!” Een paar punten later volgde bij een wat minder gelukkige keuze: “Standaard slechte keuze… probeer eens een mooie bal te slaan.” Om het vervolgens weer liefdevol af te sluiten met: “Wat lief weer.” En uiteraard mocht ook het inmiddels bekende “Schatteboutje” niet ontbreken. Robin, alias De Kat, alias Dikkertje, was verbaal dus weer volledig aanwezig.

Tennistechnisch verliep de eerste dubbel wat moeizamer. Er moest vanuit een achterstand worden teruggevochten en het bleef spannend, maar uiteindelijk trok DTB de partij toch naar zich toe. Daarbij moet vooral Thom genoemd worden, want Thom was on fire, in de eerste dubbel en derde dubbel. Alles liep. Drivevolleys, aces, ballen rechtdoor, cross, passeerballen: het kwam allemaal voorbij en het meeste viel ook nog binnen de lijnen. Als Thom eenmaal op stoom is, blijkt zo’n Vlaggenschuit ineens verrassend hard te kunnen varen. Wel liep hij een lichte blessure op, dus het is afwachten wat deze inspanningen volgende week gaan brengen.

De derde dubbel van Thom en Eric werd gespeeld in het schemerlicht op baan 7. Wat is die verlichting bij DTB (sorry) slecht; daar mogen best wat lux en lumen bij. Na een lange eerste set volgde vervolgens de mokerslag en voeren we met de schuit er gemakkelijk overheen.

Na het laatste punt was het overigens snel gedaan met de gezelligheid aan de andere kant. Tijdens het eindrondje aan tafel met een drankje had je toch meer verwacht van de mannen van Nootdorp. Helemaal niets, echt niets aangeboden gekregen. De jeugd op zondag gaf nog meer weg dan deze heren. Best jammer en ook onverwacht; na een paar mooie wedstrijden verwacht je toch samen nog even de dag af te sluiten.

Maar zo kan het ook!? De tegenstander was vrijwel direct vertrokken en de helft van het team bleek zelfs al verdwenen. Eén tegenstander kwam nog keurig even gedag zeggen, waarvoor hulde. Het zal er tegenwoordig wel bij horen.

Maar goed: wel een klinkende overwinning voor DTB1. Op naar de mixed grill.

Gelukkig zat het met onze eigen “harde” kern deze keer een stuk beter. Anja en Merle waren de hele dag aanwezig en hielden het zelfs vol tot aan de mixed grill. Ook Johan en Elsje waren weer van de partij. Onze vaste supporters stonden dus weer langs de lijn — en gezien het resultaat kunnen we inmiddels voorzichtig concluderen dat we die blijkbaar harder nodig hebben dan gedacht.

Zonnetje erbij, weinig wind, punten naar DTB en de harde kern weer langs de kant. De Vlaggenschuit bleef deze keer niet in de modder steken, maar voer keurig door. Op naar de volgende!

Tennisgroet,
Wouter

Nieuwscategorieën