Het Vlaggenschip en de Modderschuit draaien warm in eigen haven

Vandaag - 11:45


Zaterdag – Het vlaggenschip draait warm
De heren van de Modderschuit mochten eerst aantreden bij het vlaggenschip van DTB.
De onoverwinnelijke dubbel Hielke / Wouter ging helaas verloren in een super tiebreak.
Tussendoor liet Hielke zijn souplesse zien — of iets wat daarop leek — toen hij sierlijk tussen baan 5 en 6 belandde. Precies daar waar nog wat herstelwerk aan een kleine “krater” nodig is. Gelukkig kwam hij er zonder kleerscheuren vanaf, al zat de schrik er even goed in. Soepel is hij zeker.
Zelf hield ik het bij mijn vaste bijdrage: op gezette tijden een paar makkelijke volleys vakkundig weg te wapperen.
  • Gerard won zijn single, degelijk als altijd
  • Olaf verloor zijn single… en eerlijk is eerlijk, niemand wist precies wat hij aan het doen was
  • Dubbel Olaf / Wouter werd knap gewonnen in de super tiebreak
  • Dubbel Bert / Gerard haalde de beslissende winst binnen
Eindstand: 3-2 winst voor het vlaggenschip.
De derde helft was weer zoals we die kennen:
Een keurige, beschaafde borrel die licht uit de hand liep qua bitterballen en drank. Gevolg: hoge barrekening en  voor de zondagcompetitie bleef er iets minder over dan gehoopt — en laten we eerlijk zijn, na een wedstrijd wil je gewoon een drankje en een fatsoenlijke tosti, zeker als je rond etenstijd begint.
Met subtiele (en uiteraard zeer nette) opmerkingen richting het barpersoneel hebben we er toch weer een mooie middag van gemaakt.
Gerard was ondertussen al half onderweg — thuis wachtte nog een “medisch traject” waar hij, naar verluidt, sneller doorheen gaat dan een biertje.
We misten wel een paar bekende gezichten:
  • Jan L — andere verplichtingen… al had hij best even langs kunnen komen.
  • Menno G — housewarming (vraagtekens blijven)… en daarna de wijnkelder gevonden. Zelfs nog even verschijnen zat er niet meer in. En dat is dan de kapitein van het vlaggenschip… gemiste kans.
  • Peter-Jan K — met Anja op vakantie in Drenthe.
Op naar zondag.
Zondag – The Battle of the Fittest
Tweede Paasdag. Zon, windstil, perfecte tennisomstandigheden.
En wij… mochten “uitslapen” tot 16:30.
De tegenstanders: TEAN 3 — jong, fit, energiek en ook nog eens behoorlijk goed.
De singles
  • Hielke (The Legend) moest in de derde set opgeven.
    Na zo’n 2,5 uur vond hij een spier die hij nog niet kende — en die vond het direct mooi geweest.
  • Ondergetekende stond ruim 3 uur te zwoegen op baan 2, maar moest uiteindelijk buigen voor de jeugd.
    Fit? Zeker. Maar de jaren beginnen toch een klein beetje mee te tellen.
  • De andere twee singles:
    beide 6-7, 6-7 verloren.
    Van die potten die net zo goed onze kant op hadden kunnen vallen.
Tussenstand: 0-4.
Dubbels – laatste hoop
Rond 21:30 uur gingen we de baan weer op.
De eerste dubbel eindigde helaas in een opgave na een ongelukkige beweging tussen de banen — enkelprobleem Thom, einde wedstrijd.
Ondertussen lag The Legend er definitief uit en dat lijkt helaas niet voor even. Fysio-traject in aantocht… en dat blijft bij hem altijd spannend. Soort water en vuur.
Gelukkig vonden we nog op tijd een invaller:
Thomas Luiting Maten. Net klaar met zijn jeugdwedstrijden, maar zonder aarzelen stapte hij alsnog aan boord.
Samen met Robin (alias De Kat — soepel, flexibel en altijd op z’n pootjes terecht) vormde hij onze laatste strohalm.
En eerlijk is eerlijk: die werd gepakt.
Met sterk spel van Thomas en slimme, bekeken ballen van De Kat werd deze dubbel gewoon binnengetrokken.
De laatste tik & de derde helft
De klok tikte door… en door… en door…
23:15 – laatste bal. Klaar.
Eindstand: 1-5.
Maar wat een dag.
Speciale dank nog aan:
  • Jan Lutjenhuis — die het achter de bar volhield tot 23:00, klasse
  • Diederik & Andrea — tot het bittere einde gebleven
  • De vriendelijke Kousemakers, Dreihill, Merle en Sarah — voor de sfeer langs de lijn
Slot & vooruitblik
Het was er weer eentje voor in de boeken:
lang, zwaar, rommelig… maar bovenal prachtig.
Volgende keer pakken we het anders aan:
na 21:00 starten we niet meer. Reglement erbij. Punt.
Voor nu: even rust, daarna weer volle kracht vooruit.
De Modderschuit dobbert soms wat… maar zinken? Nooit.
 
Tot de volgende x,
Wouter

Nieuwscategorieën